1) Petar Kocic usprotivio se uticaju njemackog jezika i stila austrougarske administracije, jer to dovodi do “varvarstva” naseg velikog, silnog, sjajnog i slobodnog jezika. To nas kao stare i dobre Bosnjane mora boljeti, jer je nas jezik i u najstarijim vremenima bio neobicno lijep i zvucan, mnogo ljepsi i narodniji od jezika u istocnim srpskim zemljama koji se razvio unekoliko pod uticajem vizantijske kulture i grcke sintskse”. Navedeno prema: M. Sipka, jezik Petra Kocica, Radovi Instituta za jezik u Sarajevu, knj. XIII, Sarajevo, 1987, 92.
2) Isidora Sekulic: “Jezik Bosne, to je jedna kolektivna umetnost ciste genijalnosti, od ranga narodnih umotvorina, ali koja nije samo cudo proslosti, nego cudo sadasnjosti”
3) Aleksander Belic “Nema nikakve sumnje da je bosanski jezik, zajedno sa Vukovim hercegovackim i Danicicevim vojvodjanskim, narodna osnovica naseg knjizevnog jezika”.
4) Mesa Selimovic: “Najsublimniji izraz cjelokupne nase narodne poezije a mozda i naseg jezika uopste nalazi se u baladi ‘Omer i Merjema’: “Djul mirise, mila moja majko, cini mi se Omerova dusa”.
5) Skender Kulenovic u “Ponornici” kaze: “Jos pet stotina godina turska vlast ovdje da je ostala, ovi negdasnji patarini govorili bi bosanski”

Navedeni podaci o bosanskom jeziku u knjizevnim djelima i historijskim izvorima znace sljedece:

1) Da ime bosanskog jezika ima visestoljetnu tradiciju, kakvu ima i bosanska drzavnost;
2) Da je to ime prisutno i u predosmanskom periodu;
3) Da se kroz cio osmanski period protese na sve tri nacionalne supine u Bosni (muslimane, katolike, pravoslavce), a tek krajem tog perioda sudava se na muslimanski krug usljed jacanja srpske i hrvatske nacionalne svijesti kod bosanskog pravoslavnog i katolickog stanovnistva;
4) Da pokriva znatno siri teren od adminstrativnih bosansko-hercegovackih granica, osobno kod slavenskomuslimanskog stanovnistva.
5) Da je osnovno narodno ime jezika Bosnjaka, ne samo u Bosni,sto pokazuje i najnoviji popis stanovnistva.